15/2/11

Volve o blog

Ola a tod@s!!

Despois dunha boa temporada co blog sen actualizar, comezamos na metade do curso a actualizalo. Hoxe é o 14 de febreiro de 2011: Un día como outro calquera. Disque día dos namorados. Mais coidamos que para os namorad@s non hai un día só. Ten que ser, é, os 365 días do ano por xunto. Nós, -eu- neste día proclamamos –proclamo- o noso apaixonamento pola diversidade, pola variedade, pola igualdade de todas as paisaxes, culturas e pobos, da natureza, das persoas. Das linguas. Apaixonad@s por todas e apaixonad@s pola nosa, que é a dos nosos. Que tamén está no mundo. Apaixonad@s polo galego todos os días do ano. Eis o noso día dos namorados. Eis –con Castelao- a nosa declaración, e queremos que figure na portada desta nova etapa:

“Ningún idioma alleo –por ilustre que sexa- poderá expresar en nome do noso os íntimos sentimentos, as fondas dores e as perdurables esperanzas do pobo galego; se aínda somos diferentes e capaces de existir, non é máis que por obra e graza do idioma” (Castelao)


Ben, comezamos a pórvos ao corrente das actividades do noso club de lectura. A intención é tamén volver sobre obras xa lidas. Agardamos contar coa vosa colaboración.


Na xuntanza desta terza feira pasada (8 de febreiro) acabamos de comentar a novela de Manuel Portas "Denso recendo a salgado". Na seguinte ocasión e por acordo de tod@s imos facer, por segunda vez, a lectura dunha obra que podemos denominar "clásica", (como no caso do ano pasado con Cantares gallegos). Trátase d'A esmorga, de Eduardo Blanco Amor.

Quen quixer pode ler esta xurdia novela na última edición de Galaxia que, como xa sabemos, recupera pequenos anacos que foran censurados.

A data para levarmos lida A Esmorga é o 22 de febreiro (terza feira ou martes) ás 18.00 horas na aula 29.

Por outra banda, non vos esquezades de escribir algún comentario sobre calquera aspecto da novela de Portas. Pode valer tamén algún anaco do texto de que gustastes especialmente. Ou outras cousas que se vos/nos ocorran. Porémolas no blog.

Isto último tamén vale para a novela de Ribeiro Coello.

Cumprimentos para tod@s e avante, Club de lectura!!
, avante lingua galega!!

8/4/10

Conferencia de María Xosé Queizán




O Club de lectura e o Departamento de galego da Escola Oficial de Idiomas de Vigo convídanvos á conferencia-coloquio que nos ofrece María Xosé Queizán esta próxima segunga feira (12 de abril de 2010).


O título da conferencia é o seguinte:
Conversa arredor de Amor de tango e do Vigo da primeira metade do século XX


Como de costume o acto terá lugar na nosa Aula Magna a partir das 20.00 horas.


Agardámosvos a tod@s. Estamos certos de que ides gostar.


Até logo, entón

27/3/10

Carlos Casares, O sol do verán

Ola, amigas do club de lectura:

Na reunión do mércores pasado acordamos ler a novela de Carlos Casares titulada O sol do verán (Galaxia). Tamén quedamos en ir preparando A fiestra baldeira de Rafael Dieste (Ediciós do Castro) para ler máis para adiante nalgunha sesión entre todos.

A próxima xuntanza será o mércores 14 de abril ás 18.00 h, trataremos de levar lidas até a páxina 138.

Vémonos o 12 de abril na conferencia-coloquio con María Xosé Queizán.

Saúdos

Moncho

3/3/10

galego lendo a Rosaía e Queizán


Na última sesión de comentarios conversamos sobre algúns dos 24 primeiros poemas de Cantares Gallegos e marcamos a próxima xuntanza para o mércores 10 de marzo ás 18.00 h.

Desta feita levaremos lido até o poema 31.

Como novidade temos a confirmación de que teremos a conferencia-coloquio con María Xosé Queizán o 12 de abril (luns) ás 20.00 h. Ide por tanto preparando preguntas para lle facer. O título da palestra é “Conversa arredor de Amor de tango e do Vigo da 1ª metade do século XX”.

Chovía se Dios ten auga, / ventaba en tódolos ventos, / e ensarrapicada toda / a camiñar non me atrevo (R. C.)

Os mares e os ceos, xuntos, asolagando o mundo. Un universo á deriva. (M. X. Q.)

Lembrade: para maio estará connosco Anxo Angueira, un dos maiores especialistas na obra de Rosalía, e de por parte visitaremos con el algúns dos lugares onde viviu a nosa poeta.

4/2/10

Novas do Club de Lectura de Galego

Na terza feira pasada (2 de febreiro) acabamos a lectura e comentario de Amor de tango de María Xosé Queizán, de que gostamos moito.

Estamos á espera de recibir os vosos comentarios sobre esta novela que rescata a memoria da nosa cidade, a memoria de tempos de grandes esperanzas, esa historia tantas veces esquecida, a loita polos dereitos das persoas e polos dereitos das mulleres. Coñecemos nela feitos que nin imaxinabamos e recomendamos vivamente a súa lectura a todos á espera de podermos conversar coa autora en datas próximas.



Ímonos agora centrar en Cantares Gallegos de Rosalía Castro. Xa falamos o 19 de xaneiro pasado do prólogo e do poema máis antigo: Adiós ríos, adiós fontes. Para a próxima xuntanza (mércores 14 de febreiro de 2010) traeremos lidos os primeiros 24 poemas. E, xaora, a darlle á lingua.

Pasan naquesta vida

cousiñas tan estrañas,

tan raros feitos vense

neste mundo de trampa;

tantos milagres vellos,

tan novas ensinanzas,

e tan revoltos allos

con nome de ensaladas,

que non che digo nada...

Pero vaia!

Lembrade que mudamos o día de reunión.
Vémonos o día 23 de febreiro, mércores. Deica logo!

21/12/09

Club de lectura en galego


Este pasado 15 de decembro acabamos a lectura e comentario de Lúa do Senegal e acordamos que o seguinte faladoiro será o martes 19 de xaneiro de 2010 ás 18.00 h. O lugar, como de costume é a Cafetaría da EOI de Vigo.

Para este novo ano iniciamos unha segunda liña de lecturas. Á parte, entón, da lectura de autores actuais teremos esta segunda liña que consiste en irmos lendo obras da nosa literatura doutras épocas.

Por tanto, as seguintes lecturas van ser:

a) Amor de tango de María Xosé Queizán (Xerais)

Conseguide, se podedes, a última edición, xa que foi revisada e mellorada no aspecto lingüístico.

Para esta próxima tertulia traeremos lido até a páxina 60. (ollo, pola edición do 2007). Son as 3 primeiras partes. Até onde di: “o home por excelencia era o seu pai”.


b) Dentro do obxectivo do coñecemento da nosa historia literaria, qué mellor que comezar co primeiro título importante da nosa literatura: Cantares Gallegos (1863).

Este libro de Rosalía de Castro supón entre outras moitas cousas, o nacemento da nosa literatura moderna. Hai nel unha reivindicación da nosa terra, da nosa lingua e do noso pobo, e, nomeadamente, das súas camadas populares.

As edicións recomendadas por Anxo Angueira son:

A de Galaxia, feita por María Xesús Lama
A de Xerais, feita por Xavier R. Baixeras.


Para esta vindeira tertulia ordenamos de ler o prólogo e o poema que comeza “Adiós ríos, adiós fontes” de Cantares Gallegos.

Centrarémonos só nalgúns poemas deica o final do curso, mais quen quixer ler o poemario enteiro, mellor, e esa é a nosa recomendación.

A previsión é que en maio teñamos unha conferencia-coloquio de Anxo Angueira, un recital poético (do alumnado) e unha excursión a algúns dos lugares onde viviu Rosalía. Agardamos a participación de todo o alumnado.


Agora pode ser un bo momento para vos sumardes ao noso club de lectura
e para participardes nel.


Un bo ano 2010 para tod@s!!!

20/12/09

club de lectura en galego

A luz inúndao todo, e no soño rodéanme as cores máis intensas: os verdes das plantas e das árbores, a cor laranxa da terra, os milleiros de grúas brancas voando por riba dos arrozais, os flamboiáns da rúa que baixa ata o río, ateigados sempre de tantas flores vermellas que parecen formar unha ringleira de lumes suspendidos no medio do ceo.

***

Pola tardiña, cando o ceo se tingue de intensísima cor vermella antes de marchar o sol, é tanta a algarabía que case non se pode falar co estrondo que fan.

***

Fáltanos case todo, este parece o país das ausencias.

***

O que mellor facía a avoa era contar historias [...] Ela dicíame que as aprendera mentres vivira en Kedougou, onde todas as tardes se achegaba á Árbore das Palabras para escoitar as persoas maiores que se reunían á sombra e pasaban o tempo debullando un conto detrás doutro.

***

Empezo a entender que quizais non era só a avoa quen contaba as historias, senón que as historias se servían dela para chegar ata min desde o lugar de lonxe onde algún día naceron.

***

E o caso foi que o camaleón entretívose de máis polo camiño, e medio se lle esqueceu a encarga que lle fixeran.

***

Se cadra foi mellor para ela, porque os primeiros anos resultaron duros e tristes, aínda que Khoedi non teña memoria de que o pasasen tan mal como súa nai lle ten contado.
***

Nese momento comprendín de verdade o que significaba abandonar o Senegal.

***

Como me alegrou ver que as nenas me recibiron con cara alegre, chamándome polo meu nome.

***

Imaxinei que a nosa casa era como unha desas illas pequenas que se forman no delta do río Casamance, unha illa que viaxara connosco ata varar na costa destoutro mar de aquí.

***

Esa noite aprendeu que cada unha daquelas viaxes gardaba no seu interior unha historia amarga e dolorosa.

***

Khoedi parou de cantar e pechou os ollos, deixándose levar polo ritmo alegre da música. Naqueles momentos sentía que a súa casa era un anaco do Senegal, como unha illa pequena ou un barco navegando por mares que non veñen nos mapas.

***

Non sei explicalo ben. É coma se tivese unha caixa con fíos para tecer historias [...] Mesturas varios fíos e sáeche un conto que se parece a outros, pero que é distinto.

***


Non é o mesmo dicir garap ca dicir árbore. Cando pronuncio garap véñenme á cabeza os grosos baobabs, as ceibas inmensas, os coqueiros, os flamboiáns que parecen arder no aire.

***

“Tes que ser coma o baobab”, díxome Mareime cando lle falei dos meus medos. “Na temporada das choivas acumula grandes cantidades de auga no seu tronco, e así pode resistir logo as sequías máis longas; por moitos meses que duren, sempre volve florecer cando regresan as chuvias”.

***

Un rato rillando nos adentros, se cadra porque non hai nada peor que a espera e o non saber.

***

Sentín que iso era o que eu quería facer, contar historias tan cheas de vida como aquela, historias que espertan dentro de nós máis ganas de vivir.